Η Φωτό Μου
Καθημερινά... με τον Πάνο Αϊβαλή // Επικοινωνία στο email: kepeme@gmail.com

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΕΛΛΑΔΑ - ΜΝΗΜΕΙΑ - Αρχαιολογικοί χώροι και Μνημεία στην Ελλάδα. Ελληνικός Πολιτισμός

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει. Γ. Σεφέρης

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Ελληνίδα μετανάστρια στην Αυστραλία έγινε 110 ετών

By Emma Papaemmanouil


Εκατόν δέκα (110) χρονών έγινε η Ελένη Σταμέλου που μετανάστευσε από την Κύμη στην Αυστραλία. Αδυναμία της τα άγρια χόρτα και η Ρετσίνα... όπως μας είπε μεταξύ άλλων ο Κώστας Δημητριάδης στην ανταπόκριση από την Δυτική Αυστραλία.

______________

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Αντίο αγαπημένε μου παιδικέ φίλε Γιάννη Φραντζεσκάκη... έφυγε από τη ζωή στα 49 χρόνια του στη Νότια Αφρική



Καβάλα πάει ο Χάροντας!... 
..."... και σε κρατά στ' αλόγου του δεμένο τα καπούλια
της λεβεντιάς τον άνεμο, της ομορφιάς την πούλια..."...
Αντίο αγαπημένε μου παιδικέ φίλε Γιάννη Φραντζεσκάκη...

Είναι συγκλονισμός να μαθαίνεις (από το διαδίκτυο κιόλας!) τον αιφνίδιο θάνατο αγαπημένου παιδικού φίλου, όσο μακριά και αν είναι.... όσα χρόνια κι αν έχεις να δεις τα μάτια του... Ο Γιάννης Φραντζεσκάκης του Χαράλαμπου και της Σοφίας - το γένος Μιχελουδάκη, με καταγωγή από τις Μέλαμπες και τα Σακτούρια Ρεθύμνου (το χωριό που είδα κι εγώ το πρώτο φως μου...)... έφυγε από τη ζωή στα 49 χρόνια του στη Νότια Αφρική όπου ζούσε, από ανακοπή της καρδιάς ενώ έπαιρνε μέρος σε ερασιτεχνικούς αγώνες ποδηλασίας...
~~~
Γιάννη μου, παιδάκια και οι δυό μας στα Σακτούρια, (εσύ παιδί μεταναστών στη Νότια Αφρική γονέων, μα ένα χρόνο είχες έρθει μαθητής στο Δημοτικό Σχολειό του χωριού μας...), πόσα όνειρα πελεκούσαμε για τη ζωή μας... 
Έφευγες από το σπίτι του παππού σου, εκείνου του σπουδαίου ανθρώπου, του σπουδαίου λυράρη του Γιάννη Μιχελουδάκη, κι ερχόσουν στο καφενείο του πατέρα μου, του Αλεβιζόκωστα όπως όλοι τον ήξεραν, κι ελέγαμε τόσα όνειρα... Σαν τους φίλους που έχει ο Λουντέμης στα βιβλία του... Εσύ, μου έλεγες για τις μεγάλες πολιτείες όπου η ζωή σου ξεκινούσε, κι εγώ σε ρωτούσα τι να 'ναι πίσω από τον Σιδέρωτα, τ' Ακουμιανό βουνό που ακόμα δεν είχα περάσει... 
Πόσα όνειρα! πόσους καλπασμούς έκανε στο λεπτό η φαντασία μας....
~~~
Του Τιμίου Σταυρού που ήταν το πανηγύρι του χωριού μας, ο παππούς σου έπαιζε λύρα στο γλέντι στο καφενείο μας. Φτιάχναμε και σουβλάκια... Για εμάς τα παιδιά ήταν αυτό μοναδικό γεγονός που μόνο μια φορά το χρόνο συνέβαινε στα Σακτούρια... Τον παππού σου στη λύρα συνόδευαν -πασαδόροι και λαουτιέρηδες- ο Αντώνης Σαρτζετάκης, ο Μαρκογιάννης (Γιάννης Μακρυμανωλάκης), ο Νίκος Καραπιδάκης, άλλοι λαουτιέρηδες από τις Μέλαμπες, ερχόταν όμως και ο Γιώργης Χατζηδάκης από το Σπήλι και ο Νίκος Πετράκης από το Γεράνι... Δεν είχαν μικρόφωνα ακόμα. ¨ομορφα τραγουδούσε θυμάμαι ο Γιώργης Καμπουράκης, όμορφα χόρευε ο Αρίστος Μελισσινάκης...
~~~
Ήταν σπουδαίος ο παππούς σου και του οφείλω πολλά, γιατί εκείνος ουσιαστικά έβαλε το σπόρο της δημοσιογραφίας στην ψυχή και το μυαλό μου, όταν κάπου το 1974, -εννιά χρονών εγώ τότε- ο παππούς κι η γιαγιά σου -Μαρία Σαββάκη- πήγαν Αμερική και Αφρική να δουν τα παιδιά τους, και μ' 'αφησαν παραγγελιά να τους γράφω σε γράμμα κάθε μήνα τα νέα και τα γεγονότα του χωριού μας... 
Πέντε παιδιά είχε ο παππούς και τα πιό πολλά ξενητεύτηκαν. ήρθαν μετά, ξαναέφυγαν, ξαναήρθαν... Την Ελπίδα στην Αμερική, την Σοφία τη μητέρα σου στην Αφρική, τον Γιώργη στην Αθήνα, τον Αλέξανδρο, αυτόν τον σημαντικό καλλιτέχνη που τραγούδησε το Μπλόκο της Κοκκινιάς, στην Αθήνα, τον Μιχάλη στην Αφρική κι αυτός, που παντρεύτηκε μάλιστα την αγαπημένη ξαδέρφη μου την Ανδριανή Βάσση την κόρη της θείας Καλλιόπης το γένος Μελισσινάκη....
~~~
Τώρα μαθαίνω πως έφυγες Γιάννη, δεν θα επικοινωνήσουμε πιά από εδώ, από το διαδίκτυο που ήταν το μοναδικό κανάλι επικοινωνίας μας τα τελευταία χρόνια...

Πάρε μαζί σου Γιάννη, -να κάνουν δροσερά τα σύννεφα που σε τύλιξαν- όλα τα παιδικά μας όνειρα... Έχε μαζί σου στους κόσμους τους άγνωστους, -στα δώματα τ' απάτητα που σκαρφάλωσες τόσο νωρίς- την παιδική μας αγάπη, τη μοναδική μας φιλία... Την τόσο αγνή ως όλων των παιδιών...
Δεν έχω καλέ μου φίλε, τίποτε άλλο να σου δώσω...
~~~
Τη σκέψη μου στέλνω στη μητέρα σου τη Σοφία, στ'αδέρφια σου τον Πολύδωρο και την Αμαλία... Στον πατέρα σου που εσύ θα συναντήσεις... Εκεί θα βρεις και τους δικούς μου γονείς! (τι τραγική σύμπτωση, τέτοια μέρα 4 Νοέμβρη 1993 έφυγε ο πατέρας μου...)... Δώσε τους γνώρα Γιάννη, όπως λέμε στα χωριά μας... θ' απορήσουν που τόσο νέο θα σε δουν...

~~~
Εδώ το έμαθα....

http://www.cretalive.gr/…/o-krhtikos-sth-n-afrikh-poy-kseps…

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Ο Παπάς μας έφυγε, ο Παπάς μας πάει. Μάζεψε τα κουράγια του, την πρεσβυτέρα και τα τέσσερα παιδιά του και πάει μετανάστης - παπάς στην Αυστραλία

Θεία Λειτουργία με... λυγμούς

31/10/2016
του Χρόνη Πολυχρονίου

Ο Λαός έκλαιγε, το εκκλησίασμα έκλαιγε γοερά, ο παπάς στο Ιερό έκλαιγε και έτσι προχωρούσε η Θεία Λειτουργία, η αποχαιρετιστήρια Θεία Λειτουργία, σήμερα 30 του Οκτώβρη στο Κυπαρίσσι της Λακωνίας. 
Ο Παπάς μας έφυγε, ο Παπάς μας πάει. Μάζεψε τα κουράγια του, την πρεσβυτέρα και τα τέσσερα παιδιά του και πάει μετανάστης - παπάς στην Αυστραλία. 
Έτσι σήμερα στον Ιερό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Κυπαρίσσι τελέστηκε αποχαιρετιστήρια Θεία Λειτουργία, στην οποία χοροστάτησε αυτός μόνος, ο ίδιος με σύσσωμο το Χριστεπώνυμο πλήθος του χωριού. Ήταν όλοι εκεί, όσοι υπήρχαν ήταν εκεί, ακόμη και αυτοί που αργούν στην εκκλησία. Και ήταν εκεί, στον ίδιο Ναό που πριν είκοσι χρόνια ανέλαβε να ηγηθεί στο ποίμνιο της ενορίας του χωριού. Εκατοντάδες οι Λειτουργίες, οι Εορτές και τα Άγια Μυστήρια ως τα σήμερα, χιλιάδες όμως οι αναμνήσεις για τον καθένα και όλους μαζί.
Η Λειτουργία προχωρούσε και η συγκίνηση ανέβαινε. Στην παγωμένη κατανυκτική σιωπή, ακούγονταν μόνο οι ασταμάτητοι λυγμοί κάποιων γυναικών, ενώ οι άντρες, πιο ψύχραιμοι είχαν κατεβάσει κατηφείς τα κεφάλια χαμηλά, πολύ χαμηλά. Όταν όμως πριν την Θυσία ο Πατέρας Χαράλαμπος ζήτησε από την Ωραία Πύλη «συγνώμη», κανείς δεν είχε να του συγχωρήσει τίποτα, διότι ήταν σε όλα του, ΑΨΟΓΟΣ. Έτσι μόνος και με τρεμάμενη αλλά στεντόρεια την ωραία φωνή του ολοκλήρωσε την Λειτουργία. Τους μνημόνευσε απαξάπαντες όλους, και μετέλαβαν πολλοί, πάρα πολλοί, λες και ήταν η τελευταία τους φορά. 
Στην συνέχεια προσπάθησε να αρθρώσει λόγο αποχαιρετισμού, ευχών και ευχαριστίας. Εκεί τα πράγματα έγιναν πολύ δύσκολα. Εκεί έσπασε, σπάσαμε και εμείς μαζί του. Τα κλάματα από το εκκλησίασμα γίναν γοερά, καθώς τα λόγια βγαίναν αργά, φορτισμένα και είχαν χάσει εν πολλοίς την σημασία τους. Μόνο λυγμοί. Όλοι πνίγανε μια κραυγή, «ΑΞΙΟΣ», μα του πήγαινε μικρή, αφού αυτός αποδείχθηκε, πανΑΞΙΟΣ. Τους ευχαρίστησε όλους ανεξαιρέτως, στάθηκε ιδιαίτερα στον Αρχιερατικό Επίτροπο Πατέρα Γεράσιμο που «πάντα ήταν δίπλα του και τον συμβούλευε παρά τον φόρτο εργασίας του», όπως ο ίδιος είπε. Το τελευταίο Αντίδωρο, μαζί με την αναμνηστική εικόνα που πήρανε όλοι, κάποιοι το κράτησαν για τα «τελευταία» τους, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι.
Το σημαντικό, είπε στην αρχή της ομιλίας του «για έναν ιερωμένο είναι να κερδίσει την εμπιστοσύνη, τον σεβασμό και την ειλικρινή αγάπη των ανθρώπων». Και αυτός τα κέρδισε όλα. Μαζί με την πρεσβυτέρα του και τα τέσσερα παιδιά του, κέρδισε τις καρδιές μας και δικαίωσε στο έπακρο το ρόλο που παίζει η Εκκλησία μέσα στο Λαό. Είχα την τιμή και την πρόνοια να τον αποχαιρετήσω δημόσια σε μια εκδήλωση «τιμής και μνήμης για τους δασκάλους» που έγινε πρόσφατα τον Αύγουστο στο Χωριό. Εκεί του είπα: «Ήσουν ένας υπέροχος λειτουργός, ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ένας υποδειγματικός οικογενειάρχης, ένας τέλειος και ευλογημένος ιερωμένος. Ήσουν ένας από εμάς και μας δίδαξες ήθος και αξιοπρέπεια. Η αγάπη και η ευγνωμοσύνη μας, θα σε συνοδεύουν πάντα όπου και να είσαι.» 
Σήμερα, λίγο πριν την αντιφώνηση, τα αναμνηστικά και τις αξέχαστες στιγμές που ζήσαμε, το εκκλησίασμα προσυπέγραψε τα λόγια μου αυτά, με τα δάκρυά του.

ΥΓ. Το κείμενο αυτό απευθύνεται και στους ομογενείς των ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλίας.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

«Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 π.μ. της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου»

«Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 π.μ. της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις, αμύνονται του πατρίου εδάφους».
Ο δημοσιογράφος του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών, Κώστας Σταυρόπουλος μεταδίδει από το ραδιόφωνο το πρώτο πολεμικό ανακοινωθένκαι ενημερώνει τους Έλληνες για την κήρυξη του πολέμου με την Ιταλία , την απαρχή αυτού που αποκαλείται το «έπος του '40».
Και η ιστορία αρχίζει να γράφεται... Μια ιστορία με πολλές άγνωστες πτυχές, προσωπικές εμπειρίες γνωστών και άγνωστων ηρώων που έρχονται να προσφέρουν με την τραγικότητά τους, άσβεστες μνήμες δόξας αυτού του λαού.
Οι πρώτες στιγμές της ιταλικής επίθεσης σε ένα από τα προκεχωρημένα φυλάκια της ελληνοαλβανικής μεθορίου, ο πρώτος νεκρός αξιωματικός στο μέτωπο από τα ιταλοκρατούμενα τότε Δωδεκάνησα, ο πρώτος νεκρός δημοσιογράφος που εκτός από φαντάρος ήταν και πολεμικός ανταποκριτής, ο μοναδικός επιζών σήμερα συνάδελφός του, 25 χρονών τότε, ο μουσουλμάνος φαντάρος που γύρισε από το μέτωπο ανάπηρος, το στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ρόδο, το καραβάνι των γυναικών με τα 75 γαϊδουράκια που μετέφεραν από το Νεστόριο του Γράμμου εφόδια στο Καλπάκι, η ελληνική απόβαση από τον Κερκυραϊκό «λόχο θανάτου» στο μέτωπο της Θεσπρωτίας και το ημερολόγιο του ιταλού λοχαγού-γραμματέα της ιταλικής μεραρχίας Σιένα. 
Κυριάκος Κορτέσης
__________

Βέμπο-Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του από την Σοφία Βέμπο την εθνική μας αγαπημένη τραγουδίστρια







Στίχοι: Γιώργος Θίσβιος
Μουσική: Θεόφραστος Σακελλαρίδης Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του
και τη σκούφια την ψηλή του,
μ' όλα τα φτερά,
και μια νύχτα με φεγγάρι
την Ελλάδα πάει να πάρει,
βρε, το φουκαρά!

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Τον τσολιά μας τον λεβέντη
βρίσκει στα βουνά
και ταράζει τον αφέντη
τον μακαρονά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.

Αααααααααααααχ.

Ξεκινάει την άλλη μέρα,
μα και πάλι ακούει "Αέρα"
από τον τσολιά,
δρόμο παίρνει και δρομάκι
και πηδάει το ποταμάκι,
ξέρει τη δουλειά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Τρώει τις σφαίρες σαν χαλάζι από τον τσολιά,
κι όλο στρατηγούς αλλάζει για να βρει δουλειά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάνω.

Αααααααααααααχ.

Στέλνει ο νέος Ναπολέων
μεραρχίες πειναλέων
στο βουνό ψηλά,
για να βρουν τον διάβολό τους
κι ο στρατός μας αιχμαλώτους
τσούρμο κουβαλά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Και οι Κένταυροι οι καημένοι,
βρε τι τρομερό,
νηστικοί, ξελιγωμένοι
πέφτουν στο νερό.

Αχ! Γκράτσι, να μη σε δω Γκράτσι,
γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.

Αααααααααααααχ.

Τρέχουν σαν τρελοί στους βράχους
κι από μας και τους συμμάχους
τρώνε τη κλωτσιά,
και χωρίς πολλές κουβέντες
μπήκαν Έλληνες λεβέντες
μεσ' τη Κορυτσά.

Ωωωωωωωωωωωωωχ.

Μέσα στ' Αργυρόκαστρο εμπήκε το χακί
και σημαία κυματίζει τώρα Ελληνική,
Αχ! Τσιάνο, θα σκοτωθώ Τσιάνο,
γιατί σε λίγο και τα Τίρανα τα χάνω.

Και 'πάθαν οι καημένοι
μεγάλη συμφορά,
κι η Ρώμη περιμένει
κι εκείνη τη σειρά.

Αααααααααααααχ.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Ντιν Μητρόπουλος: Ο δισεκατομμυριούχος ομογενής που συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 400 πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου

Πρόσωπα & Απόψεις

Πεισμωμένος ο 10χρονος Ντιν, κρατούσε στο κατάστρωμα σφιχτά το χέρι της μητέρας του καθώς το υπερωκεάνιο εγκατέλειπε το λιμάνι του Πειραιά για το μακρινό ταξίδι στην Αμερική. Όχι, δεν ήθελε να ξενιτευτεί, γιατί άφηνε πίσω τους φίλους του που έπαιζαν μαζί ποδόσφαιρο στις αλάνες της Αθήνας. Που να ήξερε όμως, πως αυτή η μέρα θα ήταν η αρχή μιας νέας ζωής που θα τον έστεφε έναν από τους 400 πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο…
Γράφει η Λιλή Καρακώστα
Με περιουσία που ανέρχεται πλέον στα 2,4 δις δολάρια, ο ελληνοαμερικανός, Ντιν Μητρόπουλος, χαρακτηρίζεται από το περιοδικό Forbes, ως ο «βασιλιάς των ανατροπών». Ο 69χρονος επιχειρηματίας που συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 400 πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου και στους 20 πλουσιότερους Έλληνες στον πλανήτη, φαίνεται πως ξέρει καλά να «νοικοκυρεύει» χρεοκοπημένες εταιρείες, όπως αναφέρει το διάσημο περιοδικό.
Ένας «μουτρωμένος» 10χρονος που δεν ήθελε να ξενιτευτεί
Η μέρα που άλλαξε για πάντα τη ζωή του Ντιν Μητρόπουλου, ήταν ένα πρωινό του 1957, όταν η οικογένειά του, οι γονείς και ο αδερφός του, παίρνουν τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψουν για πάντα την Ελλάδα και να εγκατασταθούν μόνιμα στην Αμερική αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Οι ρυθμοί στην Ελλάδα έχουν αλλάξει, τα πράγματα πηγαίνουν με πιο γοργούς ρυθμούς, όμως, η οικογένεια Μητρόπουλου, θέλει να ξεφύγει από τα στενά όρια της πατρίδας και να προσφέρει στα παιδιά της ένα ασφαλέστερο μέλλον.
Αυτή είναι και η απόφαση που άλλαξε τη ζωή του μικρού Ντιν, που ως 10χρονο αγόρι, δεν είδε με καλό «μάτι» τη μεγάλη αυτή αλλαγή που θα ανέτρεπε για πάντα στη ζωή του. Στην Αμερική όμως, όλα είναι διαφορετικά. Πιο μεγάλα, πιο εντυπωσιακά, πιο λαμπερά από την ταπεινή Ελλάδα, που πάλευε να σταθεί στα πόδια της. Ο μικρός Ντιν εντυπωσιάζεται, προσαρμόζεται ταχύτατα στο νέο περιβάλλον και ρουφάει σαν «σφουγγάρι» κάθε τι καινούργιο. Οι γονείς του εργάζονται νυχθημερόν στη μικρή κωμόπολη του Watertown της Μασαχουσέτης για να μην λείψει τίποτα σε αυτόν και τον αδερφό του.  «Δούλεψαν πάρα πολύ σκληρά και έκαναν πολλές θυσίες. Τουλάχιστον μία φορά την ημέρα σκέφτομαι πως ό,τι έγινα το χρωστώ σε εκείνους», αναφέρει με συγκίνηση ο δισεκατομμυριούχος πλέον Ντιν.
Ανακαλύπτει από μικρή ηλικία την αγάπη του για το επιχειρείν και έτσι όταν έρχεται η ώρα των σπουδών του, επιλέγει να σπουδάσει-τι άλλο-Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Babson College της Μασσαχουσέτης, ένα από τα κορυφαία κολέγια στον κόσμο στον τομέα των επιχειρήσεων, όπου τον δέχθηκαν με υποτροφία ενώ κατόπιν πήρε ντοκτορά από το πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Ο επιχειρηματίας που «νοικοκυρεύει» επιχειρήσεις
Ο Ντιν έχει ένα μοναδικό χάρισμα: ανακαλύπτει την ευκαιρία από μακριά ακόμη και αν αυτή δεν μοιάζει με…ευκαιρία. Μπορεί να αγοράσει μια χρεοκοπημένη, «τελειωμένη» επιχείρηση και να την…νεκραναστήσει. Το χάρισμά του αυτό άλλωστε αποτέλεσε και το ισχυρότερο «χαρτί» της καριέρας του. Σε ηλικία 32 ετών, αγοράζει την πρώτη του αμερικανική εταιρεία, μια επιχείρηση που παρασκευάζει τυριά στο Βερμόντ. Ανακαλύπτει πως το πραγματικά μεγάλο κέρδος βρίσκεται στην υπεραξία και έτσι αναζητά ευκαιρίες-επιχειρήσεις με μηδαμινή αξία προκειμένου να τις «αναστήσει».
Το 1996, ιδρύει την International Home Foods, την οποία και αναπτύσσει και στη συνέχεια, μετά από 4 χρόνια την πουλά έναντι 2,9 δις δολαρίων. Kάποιες τις «παρέλαβε» σε κατάσταση χρεοκοπίας και μπόρεσε να τις μεταμορφώσει σε «κολοσσούς», όπως την Aurora Food, κάποιες άλλες τις αγόρασε έναντι μικρού τιμήματος και τις πούλησε για τα τριπλά.
 Χαρακτηριστικό παράδειγμα το 2011, όπου η εταιρεία κεφαλαίων του, Metropoulos & Co., πλήρωσε 250 εκατ. δολ. για να αποκτήσει τη μεγαλύτερη ιδιωτική ζυθοποιία στη Bόρεια Aμερική, την Pabst Brewing, την οποία και πουλά το 2014 για 750 εκατ. δολάρια, τριπλασιάζοντας το αρχικό κεφάλαιο της επένδυσης. Τον Oκτώβριο του 2013, ο Nτιν Mητρόπουλος υπέβαλε προσφορά-μαμούθ 410 εκατ. δολ. από κοινού με την Apollo Global Management για την εξαγορά της επιχείρησης παραγωγής κέικ, Hostess Brands Inc. η οποία παρασκευάζει τα φημισμένα Twinkies.
Ως «θαύμα» χαρακτηρίζει το περιοδικό Forbes την ανάκαμψη της εταιρείας σνακ Twinkie’s, την οποία και κατάφερε όχι μόνο να την κάνει ξανά μια κορυφαία επιχείρηση αλλά και να αποκομίσει τεράστια κέρδη ύψους 2 δις δολαρίων από αυτήν.
Η μοναδική ικανότητά του να παίρνει παραδοσιακά προϊόντα, δίνοντάς τους νέα ζωή, έχει ξαναδώσει τη χαμένη τους αίγλη σε μια σειρά προϊόντων, όπως: Duncan Hines, Bumblebee Tuna, Chef Boyardee, Vlassic, Celeste, Aunt Jemima, Mrs. Pauls, Lender’s Bagels, Perrier Jouet & Mumms Champagnes, Gulden’s Mustard, Armour, Van De Kamp, Swanson, Hungry Man και Ghiradelli Chocolate, προϊόντα ιδιαιτέρως δημοφιλή στην Αμερική. Από τις επενδύσεις του στον τουρισμό ξεχωρίζει το Castle of Hudson, ένα από τα πολυτελέστερα ξενοδοχεία της Nέας Yόρκης και ένας κλάδος που τραβά εξίσου το ενδιαφέρον του.
 Σήμερα, έχει επενδύσει σχεδόν 49 δις δολάρια σε 82 επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, πολλές από τις οποίες αντιπροσωπεύουν παγκόσμιες μάρκες. Είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της επενδυτικής εταιρίας C. Dean Metropoulos & CO, η οποία ασχολείται με ομόλογα, μετοχές, ακίνητα και άμεσες επενδύσεις σε επιχειρήσεις και κλείνει deals δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Οι δραστηριότητές του, επεκτείνονται πέρα από την Αμερική, στην Ευρώπη, τον Καναδά και το Μεξικό, ενώ ακόμη και τώρα επιμένει πως θέλει να ασχολείται με απλούς, βασικούς κλάδους της παραγωγής που μπορεί να καταλάβει.
«Μου αρέσει να ασχολούμαι με τους βασικούς κλάδους, τους οποίους καταλαβαίνω και στους οποίους μπορώ να συνεισφέρω» λέει ο Ντιν Μητρόπουλος που στηρίζει την επιτυχία του στις καινοτόμες ιδέες και τον επαναπροσδιορισμό της κάθε εταιρείας που αναλαμβάνει ξεχωριστά. «Κανείς ποτέ δεν έχασε χρήματα μαζί μας», δηλώνει με καμάρι, κάτι που άλλωστε παραδέχονται και όλοι οι επιχειρηματίες που προσπαθούν να κλείσουν δουλειές μαζί του.
Όταν θέλησε να επενδύσει 100 εκατ. δολάρια στην Ελλάδα..
Το καλοκαίρι του 2012, ο Ντιν Μητρόπουλος, συνάντησε τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, καθώς αποτελούσε έναν από τους 50 κροίσους που συνόδευαν τον τότε πλανητάρχη Μπιλ Κλίντον στο ταξίδι του. Ο Μητρόπουλος, με περιουσία που έφθανε το 1,2 δις δολάρια, είχε εκφράσει την επιθυμία του μαζί με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες να επενδύσουν 100 εκατ. δολάρια στην Ελλάδα, αν έβρισκαν τις κατάλληλες ευκαιρίες στον κλάδο των ξενοδοχείων, των τροφίμων, του τουρισμού ή οπουδήποτε αλλού, θα υπήρχε επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Έκτοτε, πολλοί επιχειρηματίες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο προσπαθούν να τον πλησιάσουν για να του αναπτύξουν τις ιδέες τους, όμως εκείνος ασχολείται μόνο με ότι βρίσκει πραγματικά ενδιαφέρον.
Δημοσιεύματα ήθελαν τον Μητρόπουλο να συμμετέχει σε ομάδα επενδυτών που στηρίζουν συγκεκριμένα private equity funds, τα οποία έχουν συζητήσει με ελληνικές τράπεζες την προοπτική εξαγοράς ξενοδοχειακών συγκροτημάτων. Πηγές ανέφεραν πως ο Μητρόπουλος είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για τουριστικά ακίνητα εκτιμώντας πως οι αποτιμήσεις στην Ελλάδα έχουν πέσει χαμηλά τόσο όσον αφορά στην αξία του real estate όσο και πολλών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων και των ξενοδοχειακών συγκροτημάτων.
«Το ταλέντο και οι ηγετικές ικανότητες και δυνατότητες των διακεκριμένων Ελλήνων επιχειρηματιών αποτελούν τόσο για την Ελλάδα όσο και για όλο τον κόσμο μια μοναδική και ισχυρή ευκαιρία που μπορεί να μετατρέψει τη χώρα μας σε έναν επιτυχημένο συμμέτοχο σε αυτή τη συναρπαστική γενιά της τεχνολογίας, των διεθνών επενδύσεων και τον μετασχηματισμό των επιχειρήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Όλοι έχουμε συμφέρον να βοηθήσουμε την αγαπημένη Ελλάδα των προγόνων μας, καθώς ενθαρρύνουμε τον μετασχηματισμό της σε αυτή τη συναρπαστική γενιά των ευκαιριών», δηλώνει ο ζάμπλουτος επιχειρηματίας, που μπορεί να εγκατάλειψε την Ελλάδα σε μικρή ηλικία αλλά ποτέ δεν την ξεχνά.
Άλλωστε, είναι γνωστή η ενασχόλησή του με θέματα που απασχολούν την ομογένεια στην Αμερική ενώ τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται στο Συμβούλιο της Ελληνικής Κοινότητας (National Hellenic Society).
Οι ευφυείς και συμπονετικοί διάδοχοι
Κόντρα στην «παράδοση» που θέλει τους κροίσους να αλλάζουν συντρόφους σαν τα…πουκάμισα, ο Ντιν Μητρόπουλος είναι παντρεμένος με την ίδια γυναίκα πάνω από 30 χρόνια. Ο λόγος για την γλυκύτατη Μαριάννα, που αγαπά την φιλανθρωπία και στηρίζει ενεργά μαζί με τον σύζυγό της δεκάδες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Καρπός του ζευγαριού και οι δύο γιοι τους, ο Έβαν και ο Ντάρεν, που από πολύ μικροί τριγύριζαν μέσα στα εργοστάσια και στο γραφείο του πατέρα τους, αποκτώντας το «μικρόβιο» του επιχειρείν. Ο Έβαν, τελείωσε το γυμνάσιο στα 16 χρόνια του και ήταν ο νεότερος ασκούμενος στα γραφεία της Deutsche Bank στο Λονδίνο.
Ο πατέρας Μητρόπουλος, δεν σταματά στιγμή να νιώθει περηφάνια για τα παιδιά του. «Τους σέβομαι πολύ, διότι με πιέζουν περισσότερο από τον καθέναν, διότι είναι ευφυείς και πολύ δημιουργικοί. Έχουν ιδέες φρέσκες και ανατρεπτικές στα θέματα του μάρκετινγκ και καταφέρνουν να σκέφτονται διαφορετικά, "έξω από το κουτί". Τους λέω ότι πάνω απ' όλα πρέπει να έχουν αρχές και συμπόνια, κάτι που συνεχώς τους τονίζει και η μητέρα τους. Συμφωνούμε και οι τρεις πως δεν πρέπει να κάνεις κάτι που δεν αγαπάς. Εμείς, ευτυχώς, αγαπάμε αυτό που κάνουμε, καθώς και το ότι δουλεύουμε μαζί» δηλώνει χαρακτηριστικά, ο 69χρονος σήμερα Ντιν Μητρόπουλος, που φαίνεται πως δεν έχει ξεχάσει τον πεισματάρη 10χρονο εαυτό του, που σφίγγοντας τα χείλη στο κατάστρωμα του πλοίου εκείνο το πρωί, υποσχέθηκε να κατακτήσει τον κόσμο…
_____________